Na początku, w środku i na końcu wszystkiego jest Los (Téihe).
Kiedy więc na początku nie było jeszcze niczego, a był już Los, to był on jeden jako pierwszy byt. I tak Los był pierwszy spośród tego, co istnieje.
A skoro Los już był jako pierwszy spośród tego, co istnieje, to odróżnił się od reszty rzeczy, których jeszcze nie było. I tak powstała pierwsza para - to, co istnieje, i to, co nie istnieje. I tak powstały dwa pierwsze byty.
A skoro powstała pierwsza para na zasadzie sprzeczności, to i istniały zawarte w niej pozostałe pary. To, co istnieje przeczy temu, co nie istnieje, tak samo jak to, co ciepłe przeczy temu, co zimne. To, co zewnątrz przeczy temu, co wewnątrz. To, co jasne przeczy temu, co ciemne. To, co męskie przeczy temu, co żeńskie. To, co możliwe przeczy temu, co niemożliwe. To, co na górze przeczy temu, co na dole. To, co suche przeczy temu, co mokre. To, co twarde przeczy temu, co miękkie. To, co ciężkie przeczy temu, co lekkie. To, co jawne przeczy temu, co tajne.
A skoro istniały pierwsze pary sprzeczności, to z nich powstały wszystkie inne rzeczy na tej samej zasadzie, ponieważ były już w nich zawarte. Dla odróżnienia się od ciepłego słońca południa powstały zimne śniegi północy. Dla odróżnienia się od wschodu słońca powstał też jego zachód. Mokre wody zebrały się w miejscu zwanym morzem, odróżniając się od suchego lądu, który okrążają. Czas płynął jak wielka niewidzialna rzeka i odróżnił się tym od zasad podyktowanych Losem, które istnieją wiecznie. Góry swoją wysokością odróżniły się od dolin, a żyzne równiny swoją łagodnością od pustkowi. Wielka Rzeka (Mahnédan) spłynęła z gór ku morzu, czym odróżniła się od wielkiej rzeki płynącej po nieboskłonie. Rośliny odróżniły się od kamieni, które nie wegetują, a zwierzęta odróżniły się od roślin, które choć żyją, nie poruszają się. Tygrys odróżnił się od jelenia, goniąc go i zabijając. Na końcu zaś ludzie odróżnili się od zwierząt, kiedy wypowiedzieli pierwsze słowa.
I wśród ludzi są ci wykonani jakby razem, podobni jeden do drugiego, którzy patrzą, a nie widzą, myślą, a nie rozumieją, robią, a nie znają sensu swej pracy. Od nich odróżniają się ci, którzy patrzą i widzą zamysł Losu w każdej rzeczy, tak jej początek, środek, jak i koniec.
///
In the beginning, in the middle, and in the end of everything there is Fate (Téihe).
So when in the beginning there had not yet been anything, but there was Fate, it existed as the first being. And so Fate was the first among that which exists.
And since Fate had already been as the first among that which exists, it differentiated itself from other things which had not yet existed. So came to exist the first pair - that which exists, and that which does not. And so there were two beings.
And since the first pair came to exist based on its contradiction, so exist the other pairs contained within it. That which exists contradicts that which does not, and in the same way that which is hot contradicts that which is cold. That which is outward contradicts that which is inward. That which is bright contradicts that which is dark. That which is male contradicts that which is female. That which is possible contradicts that which is impossible. That which is upward contradicts that which is downward. That which is dry contradicts that which is wet. That which is hard contradicts that which is soft. That which is heavy contradicts that which is light. That which is apparent contradicts that which is secret.
And since the first pairs of contradictions existed, so came to exist all the other things based on the same principle, because they had already been containted within them. To differentiate itself from the hot sun of the south there came to exist the cold snows of the north. To differentiate itself from the rising sun there came to be the setting sun. Wet waters collected themselves in a place called the sea, and differentiated themselves from dry land they encircle. Time flowed like a great invisible river and differentiated itself from the principles dictated by Fate, which exist eternally. Mountains differentiated themselves from the valleys with their height, and fertile plains from wastelands with their gentleness. The Great River (Mahnédan) came down from the mountains to the sea, which differentiated it from the great river which flows in the sky. Plants differentiated themselves from rocks which do not vegetate, and animals differentatiated themselves from plants which, although alive, do not move. Tiger differenatiated itself from deer by chasing and killing it. In the end, humans differentiated themselves from animals by speaking the first words.
And also among humans there are those who were seemingly created together, alike to one another in appearance, who look, but do not see, think, but do not understand, work, but do not know the purpose of their work. From these differentiate themselves those who look and see the purpose of Fate in every thing, its beginning, its middle, and its end.
