Szybki wpis o pomyśle, który został mi wyjawiony we śnie.
Víkkihta Gínnī (dosł. Zdobycie Kobiet, to nazwa w Arhedihcie, nie po Tecku) to taniec, który potrafi tańczyć każdy Tek. Mężczyźni i kobiety (co najmniej po 4 osoby z każdej strony w równej liczbie) formułują pułki po przeciwnych częściach sali i podchodzą do siebie w rytm bębnów i innych instrumentów. Mężczyźni zaczynają pierwsi i wykonują więcej skomplikowanych ruchów, kobiety są bardziej bierne. Kiedy pułki kobiet i mężczyzn spotkają się pośrodku, tancerze z pierwszego szeregu "porywają" kobiety naprzeciwko nich i odtańcowują na bok, by przez resztę czasu tańczyć wkoło pozostałych uczestników. Pułk, który stracił pierwszy szereg, musi rozejść się na boki i zgrupować ponownie na tyłach. Taniec trwa póki wszyscy nie dobiorą się w pary, kiedy to następuje przejście kolumną pośrodku sali.
Víkkihta Gínnī ma 2 podstawowe warianty - ludowy i elitarny. Ludowa wersja jest bardziej skoczna, żywa i mniej rygorystyczna. Zarówno wśród ludu, jak i wśród elit używa się tego tańca, by prezentować młodzież gotową do ślubu - dziewczyny od około 15 roku życia i chłopaków najwcześniej od 17 roku. Dziewczynom suknię do tańca finansuje rodzina, natomiast chłopacy muszą sami sobie zapracować na strój, co jest jedną z głównych powodów, dla których przystępują do Víkkihta Gínnī później.
Użycie terminologii militarnej w opisie tego tańca nie jest pomyłką, bo wiele z ruchów i konceptów ćwiczonych przy okazji prób Víkkihta Gínnī przydaje się również w trakcie służby wojskowej. Cały taniec przenika duch pradawnych, zapomnianych czasów, gdy częstym zagrożeniem były rajdy na wsie i porwania kobiet - ale duch ten został poskromiony i ujęty w karby cywilizowanego rytuału przejścia.
///
A quick post about an idea that was revealed to me in a dream.
Víkkihta Gínnī (literally The Conquest of Women, it's its name in Arhediht, not in Tekian), is a dance known to every Tek. Men and women (at least 4 of each in equal numbers) form regiments on opposite sides of a hall and approach each other to the sound of drums and other instruments. Men go first and perform more elaborate moves, women are more passive. When the regiments meet in the middle, the men dancers "abduct" women in front of them and dance away to the sides, where they stay dancing around the other performers. A regiments which lost its first line must go back and regroup behind the others. Dancing lasts until everyone has a pair, then everyone marches down the hall in a column.
Víkkihta Gínnī has 2 basic variants - common and elite. Common version is jumpy, more lively and less strict. Both among the common folk, as well as among the elites, the dance is used to present youngsters ready to marry - girls from around the age of 15 and boys from 17 at earliest. For girls, it is their family who provides them with a dancing dress, whereas boys must earn their costume themselves, which is one of the main reasons why they participate in Víkkihta Gínnī later.
The usage of military terminology to describe this dance is no mistake, as many of the moves and concepts trained when preparing for Víkkihta Gínnī are also very useful during military duty. The whole dance is filled with the spirit of ancient, long forgotten times, when villages were raided to abduct women - but this spirit has been tamed and domesticated, and now serves as a civilized rite of passage.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz